Ornament okuciowy

Francji, w dziele powstałym w latach 1530-1540 pod kierownictwem Włocha, florentczyka Rosso, mianowicie w zamku Fontainebleau. Nie we Francji jednak, lecz w Niderlandach i w Niemczech ornament ten rozwinął się w dalszym ciągu i tak bardzo się zagnieździł, że może być uważany za szczególnie charakterystyczny dla tych krajów. Jest to ornament wywodzący się z techniki metalowej: wyobraźmy sobie blachę ponacinaną i pozawijaną na krawędziach to w tę, to w przeciwną stronę. O ile kontur zewnętrzny jest zawsze poszarpany, to wewnętrzny, jako ten, który właściwie tworzy granicę między tym ornamentem a polem przezeń obramio- nym, jest równy. Nieraz ornament zawijany komplikuje się przez nałożenie jakby dwóch kartuszy jeden na drugi. Poszczególne skręty przewijają się przez siebie, tworzy się skomplikowany splot linii.

Ornament okuciowy (Beschlageornament) polega na tym, że na tło nakłada się płaski, jakby z metalu czy deseczki wycięty ornament listwowy, powstały z kombinacji linii protych i krzywych. Jest to ornament pocho-dzenia niderlandzkiego. W ostatniej ćwierci w. XVI występował głównie w zdobnictwie książki, pokrywał trzony kolumn, biegł brzegiem przyczółków.

One Response to “Ornament okuciowy”

Leave a Reply

Kategorie
Przyjacielskie strony
    System reklamy Test
Linki